woensdag 30 mei 2018

Merel-nieuws...


Ze leven! Opgetogen bekijk ik de foto die mijn zoon zojuist maakte. Ze leven... en het zijn er zéker vier. Pa en ma laten zich weinig zien rond het nest. Híj zit in de boom verderop hard te zingen, maar háár zien we weinig. Ik kreeg het vermoeden dat de jongen overleden waren, maar niet dus!



Het wel en wee van 'ons' merelgezin wordt, weliswaar op gepaste afstand, op de voet gevolgd. Afgelopen voorjaar doken ze ineens op in ons fietsenhok. Een merelstel bouwde in no-time een nest tussen de bogen van de slee. We vonden het een bijzonder onhandige plek; ze moesten in duikvlucht vanaf het balkon het fietsenhok inzweven, waarbij ze de parasol moesten zien te ontwijken. Het nest lag dicht onder het transparante plastic dak, veel te warm! Maar de merels vonden het prima. Twee jongen brachten ze groot, een kat verstoorde de rust, klom naar het nest en met het nodige misbaar en veel paniek bij de ouders vlogen de jongen uit. Of ze sterk genoeg waren om te overleven, geen idee... We snoeiden de klimop, ruimden het nest en gingen er van uit dat we de merels niet terug zouden zien.

Tot deze april. Op exact dezelfde plek bouwden ze in een paar dagen tijd een nest. Onder dat warme dak, vrij in ons zicht... wat een merkwaardige keus toch. Mijn zoon kan, omdat hij langer is dan ik, op een onbewaakt ogenblik soms een foto maken. Zo weten we sinds begin deze maand dat er zes eitjes in het nest zijn gelegd. De linkerfoto is van twee weken geleden. De rechter is van vandaag. 

Wat een heerlijk idee, dat het kleine plaatsje achter ons huis nu echt een broedplaats is! Toen we dit huis kochten was het een kale, betegelde stoep. Dit voelt als een overwinning, als een beloning. We plaatsten schuttingen, klimop, bruidssluier, clematis en wingerd. We plantten bomen en vulden potten met de meest uiteenlopende planten. Natuurlijk genieten we daar zelf van; we kunnen nu beschut buiten lezen en eten. Maar dat de merels het met ons eens zijn...

Althans; ik hoop dat ze terugkomt. Dat de activiteit straks weer toeneemt. Want die scharminkels moeten toch eten?

De schilder is aan het werk....



 


Ken je dat? Dat je volledig geblokkeerd raakt doordat je net dat éne puzzelstukje mist? Na maanden vondik tijd om aan het poppenhuis te werken. Het stond leeg te wachten tot ik eindelijk weer zou gaan inrichten.... Maar het kwam er niet van. Ik kon maar niet beslissen hoe ik die laatste kamer zou inrichten. Suf, want de 11 andere ruimtes hebben een prima invulling gekregen, en nu wachtte alles op dat ene idee.
Tot ik het 'omdacht'. Okay, als ik niet weet welk thema of welke inrichting ik moet kiezen... dan is het toch een kamer in aanleg? We gaan schilderen en behangen! En toen was het ineens simpel, en had ik in een dag deze rolsteiger en behangtafel gemaakt. Lekker bezig!





maandag 15 januari 2018

Carnaval nadert....



Heerlijk kunnen doorwerken aan de kostuums de afgelopen dagen. Proberen, overleg, weer proberen, passen, beslissen, maken.... Het blijft een klus!



maandag 8 januari 2018

Goede voornemens....!

Wat heb ik jullie gemist het afgelopen jaar! Verklaringen genoeg, maar dat laat onverlet dat ik alle positieve vibes hier komend jaar weer wil oppikken! 

Afgelopen week heb ik voor het eerst in tijden weer eens de schaar in een lap stof gezet voor een nieuw kostuum....


Nou ja, in verschillende lappen stof ;) Het moet een vrouwelijke, stoere piraat worden deze carnaval! 



Ik ben nog steeds groengek. Buiten ligt het nu een beetje stil, maar binnen loopt het de spuigaten uit. Ik voorspel de VAREN een populair jaar. In 2018 gaan we ons balkon renoveren, ik hoop jullie te kunnen inspireren! 

Op creatief vlak wacht het poppenhuis op verlichting, dat betekent dat het ook helemaal opnieuw wordt ingericht... 

En natuurlijk blijf ik met stiften en slingers in de weer.... kortom: ik hoop dat we elkaar regelmatig treffen dit jaar! 

donderdag 6 april 2017

Meet Stanley!

Mijn nicht geeft in de VS les aan groep 3-4. en al woon ik aan de andere kant van de wereld, ineens ben ik betrokken bij een klasseproject! Gisteren ontving ik 'flat Stanley', opgestuurd door Leo.

Het idee is dat Stanley bij mij logeert, dat ik iets vertel/vastleg/fotografeer van zijn belevenissen, en hem vervolgens weer terugstuur naar Leo. Op school maken ze dan een tentoonstelling van alle avonturen die Stanley heeft beleefd.


Wat een  leuk idee! Maar hoe vul ik het in? ik heb maar een paar dagen de tijd voor Stanley mét souvenirs weer teruggaat in zijn enveloppe...
Ik keek mijn logé eens diep in de ogen en constateerde dat hij eerst maar eens een nachtje goed moest slapen. 


Een mooi velletje papier gezocht, een kussen geknipt, een dekentje van een ander vel papier... en vooruit. Een beertje.


Slaap lekker Stanley!

Dit bericht al gezien?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...