Natuurlijk, ik weet dat het wáár is. Dat, wanneer ik over een paar weken langs deze velden rijd, zoals elke dag, dat ik dan m'n ogen uitkijk vanwege alle kleur.
En ik weet nu al dat ik dan m'n autoraampje open zal draaien vanwege die heerlijke zoete geur van de hyacinten, die soms zo sterk kan zijn dat de tranen in de ogen schieten.
Ik weet dat de narcissen nog daarvoor komen, dat is binnen een maand!, en dat dat ook maar goed is want dan kunnen we voorzichtig wennen aan de geuren en kleuren van de lente.
(En aan de wildparkerende toeristen, want dat is voor ons écht oppassen geblazen!)
En de tulpen komen dáarna pas. En ook dat is goed, want dan zijn we aan wit en roze en cyclaam en paars en blauw gewend, voldaan van geur en aanrijdingen en dan, als een toetje komen de gele, witte, groene, roze, gestreepte, rode, roze, gevlamde en soms bijna zwarte tulpen!
maar een beetje fantasie is voor dit alles nu nog wel nodig...
Goddank zijn we voor kleur niet afhankelijk van de bollenstreek
en hebben we altijd nog wild breien!
