"Kom" zeg ik na het eten,
"we fietsen even naar het strand, jullie hebben de hele dag binnen gezeten".
Twee norse blikken.
"Nee, he? We moeten nog een toetje! Ik heb toch al een boodschap voor je gedaan vandaag??"
Ik hou voet bij stuk en slechts twintig minuten later:
Soms moet je ze dwingen.
Niks mis mee ;-)
