Hoe ging dat de laatste jaren.... de een houdt niet van rozijnen en sucade, appelbeignets zijn van de prijswinnende bakker om de hoek ook lekker, die stank in huis, dat gedoe dat je je halve keuken moet leeghalen, bovendien vieren we het maar om het jaar bij ons thuis en onze vrienden zijn er niet echt dol op.... In 2006 bakte ik voor het laatst zelf.
Maar het knaagde. Oliebollen bakken dat was iets dat ik met mijn vader deed. Hij leerde me de hele riedel. Hoe je de temperatuur van de olie controleert, hoe je het gasstel schoon houdt, hoe je ziet of ze gaar zijn... En dat je op nieuwjaarsochtend moet ontbijten met koffie en de laatste bol en flap.... Als ik er nou niet mee doorga, hoe leren mijn kinderen het dan nog?
Dus ik besloot het gewoon klein te houden. Eén pakje mix, anderhalve portie beslag voor de flappen. Een tikkie onwennig, kookboek er bij.... Maar t ging als een trein.
Halverwege sms-contact met mijn vriendin in Zuid-Afrika. Ze was net klaar met bakken. Zij deed het altijd met haar moeder, die ook niet meer bij ons is. En zo stonden we, ieder in onze eigen keuken aan onze eigen kant van de wereldbol met tranen in onze ogen. Mooi. een beetje sentimenteel moet je het jaar uit, nietwaar?
