Needle therapy (6)

Tevreden met mijn agenda-omslag! Dik elastiek er om... Leuk. En... een goede reminder. Tenslotte moest ik weken borduren om weer tot rust te komen. 

Needle therapy (5)

Van de grote lap naar een boekomslag. Een agenda-omslag. Hoe ik het precies in elkaar ga zetten weet ik nog niet, maar het idee is er! 

Needle therapy (4)

Na een week of twee van eindeloze uren draadjes en steekjes merk ik ook resultaat buiten de lap stof. Ik kan weer naar de winkel en een boodschap doen. Ik kan weer een boodschappenlijstje maken... ik kan me, kortom, weer wat beter concentreren. Op de stof ben ik toe aan grootse beweging. Kleur! Ander materiaal!! 

Needle therapy (2)

Hoe het precies werkt weet ik niet. Maar iedere dag opnieuw pak ik mijn lap en ga zitten. Ik gebruik restjes die ik in huis heb, draadjes, borduurzijde, lintjes. Uren kan ik stomweg de ene na de andere steek zetten. Geen plan, gewoon gaan. Na een paar dagen realiseer ik me pas dat ik begón met een gouden kooi voor een van de vogeltjes. Toeval? Of passend bij mijn gevoel?  

Tijdens het werken ervaar ik een enorme rust. Stilte om mij heen, kopje thee.. en pas aan het eind van het draadje bekijken waar ik verderga.

Needle therapy (1)

En ineens zit ik thuis. Na jaren (te) hard doorlopen is het ineens over. Een kleinigheid, een verkeerde opmerking en ik zit thuis. Waarom ik dit met je deel op een blog als dit, dat toch gaat over creaties, is omdat juist dít mij helpt op de weg terug. ‘Dit’ heeft geen naam. Ik had ook geen plan. Ik voelde diep van binnen de behoefte om iets te maken. Totaal niet in staat tot welk plan dan ook schoot me mijn ‘leeskleed’ te binnen. Dát was tof! Maar ik gaf het weg aan mijn voorleeskind toen we klaar waren... In mijn kast lag al minstens 5 jaar een lapje velours te wachten op een bestemming... zo begon het. Gewoon een lintje naaien, een randje borduren, een draadje vastzetten. De knopendoos, een bakje kraaltjes...